Inspiratie

Standard

Daar zit ik dan, op de vroege morgen, werkend aan mijn website, schrijfcursus, blog. Ik heb zin om een blog te schrijven, maar… waarover? Het lijkt alsof de inspiratie ontbreekt.

Inspiratie, wat is dat eigenlijk?

Ik pak de ‘Van Dale‘ er bij. Inspiratie volgens hen is; bezieling. Tja, daar schiet ik niet veel mee op, er is geen klik. Misschien is inspiratie en ook bezieling wel abstract.

Inspiratie is inderdaad niet een tastbaar iets. Je kunt niet gaan zitten en denken ‘laat ik de inspiratie er eens bij pakken’. Waarschijnlijk gebeurt dan juist het tegendeel.

Voor mij is inspiratie in de kleine dingen van alledag de motivatie en vooral het plezier zien erover te schrijven. De inwendige kriebel om alle dagelijkse verplichtingen even opzij te schuiven en te gaan zitten schrijven. Of, als het echt niet anders kan, de inspiratiebron te onthouden, om er later over te kunnen schrijven.

Inspiratie is plezier!

Inspiratie is ook goed observeren, meer bewustzijn, de dagelijkse dingen niet als vanzelfsprekend beschouwen. Ooit schreef ik op Facebook een stukje over een stroomstoring, op het kleine laantje waar ik aan woon. Het leverde me het ‘commentaar’ op dat ik zoveel meemaak. Nee, ik maak niet veel meer mee dan de gemiddelde mens, denk ik. Alleen, ik vind er de inspiratie in, om erover te schrijven.

Als een verbaasde en nieuwsgierige toeschouwer door het leven wandelen, dát is inspiratie!

Vanochtend is dat ene woord ‘inspiratie’ de inspiratie om te schrijven. Merken dat de woorden uit de pen rollen; blij zijn, kriebels, schrijfkriebels. Ik vind het heerlijk.

Waar wordt jij door geïnspireerd? Schrijf het me! Zodat we met z’n allen meer inspiratie uit het alledaagse leven halen en in het leven van alledag vinden.

a

 

Advertisements

Blauwe maandag

Standard

Maandag de dertiende word ik door het Nationaal Fonds Geestelijke Volksgezondheid (NFGV) al geattendeerd op de op handen zijnde ‘Blue Monday’. Komende maandag is het zover.

Het NFGV gebruikt die ‘blauwe maandag’ om te vertellen dat 1 op de 10 Nederlanders depressief is en om een test te promoten waarin je zelf kunt meten of je bij die groep behoort.

Ik las het berichtje en was geïntrigeerd door dat fenomeen ‘Blue Monday’. Wie heeft dat bedacht? Waar komt het vandaag? En vooral, wat moeten we ermee?

De bijna-alles-wetende Wikipedia geeft al veel antwoorden op mijn vragen;‘Blue monday’ is een naam, gegeven aan een datum voor de zogenaamd meest deprimerende dag van het jaar. De vader van ‘blauwe maandag’ is de Britse psycholoog Cliff Arnall. Hij bedacht in 2005 een, naar zijn zeggen, wetenschappelijk verantwoorde formule waaruit zou blijken dat de maandag van de laatste volle week van januari de dag is waarop de meeste mensen zich treurig, neerslachtig of weemoedig voelen. Dit zou te maken hebben met het feit dat goede voornemens mislukt zijn en de vakantie ver weg lijken. Daarnaast zijn de dagen nog donker en is de maandag voor veel mensen de eerste werkdag. Arnall werd in academische kringen overladen met kritiek, maar desondanks wijden veel grote kranten en andere media jaarlijks kritiekloos aandacht aan het fenomeen.

Ik besteed er, op mijn beurt, ook aandacht aan. Maar zeker niet kritiekloos. Het zal je toch allemaal maar in de schoenen geschoven worden! Hoe generaliserend kan het zijn? En laten we ons daardoor beïnvloeden of leiden?

Ik vind dat de uitvinding van die ‘Blue Monday’ een blauwe maandag is, om er maar eens een spreekwoord tegenaan te gooien. Een blauwe maandag betekent erg kort. Wellicht is de ‘Blue Monday’ ook kort. Of een gewone normale maandag, net als alle andere maandagen van het jaar.

Hoe voel jij je op ‘Blue Monday’? Word je wakker met de gedachte dat je je vandaag erg treurig, neerslachtig of weemoedig ‘moet’ voelen? Of stap je flierefluitend uit bed, gewoon omdat het een nieuwe dag is, met alle normale gebeurtenissen, gedachten en gevoelens die die dag te bieden heeft.

Pluk de dag, zou ik zeggen. En geef er je eigen kleur aan!

(Radio)stilte

Standard

Vanochtend met het vroege opstaan, doe ik het iets anders dan zoals ik het normaal doe; ik laat de radio nog even uit. Getroffen door de stilte om me heen, besluit ik daar bewust bij stil te staan, de stilte te waarderen, ervan te genieten.

Ik heb het geluk dat ik op een stille plek in Nederland woon. Aan de rand van een klein dorp in de toch al rustige provincie Groningen. Aan een doodlopend laantje, met welgeteld vijf huizen en vijf boten, waarvan mijn directe buurboten niet bewoond zijn. Daarnaast sta ik altijd voor dag en dauw op. Het enige dagelijks terugkerende geluid, op de vroege morgen, is de krantenjongen, die met zijn 40-km-autootje, met schallende Nederlandstalige muziek het laantje op en neer scheurt. Ik heb een band opgebouwd met die krantenjongen! Ik loop namelijk om die vroege tijd al het eerste korte stukje met mijn honden, voordat ze – om vijf uur ‘s ochtends – hun ontbijt krijgen. Als de krantenjongen voorbij snelt met zijn autootje, zwaaien we altijd even naar elkaar. Verder is het stil. Muisstil.

Stilte; Stilte voor de storm, hollen of stilstaan, geen minuut stil kunnen zitten. Stille waters hebben diepe gronden. Díe spreekt mij natuurlijk het meeste aan, wonend op het water.

Het woord ‘stil’ of ‘stilte’ komt veel voor in spreekwoorden en gezegdes. Stilte komt steeds minder voor in ons dagelijks hectische leven! 

Is stilte iets wat aan het uitsterven is?

Met het ontwaken gaat meestal direct de radio of TV aan. De smartphone geeft een signaaltje bij SMS-jes, whatsappjes, mailtjes, telefoontjes. Als we in de auto stappen om naar ons werk te gaan, gaat ook direct de radio weer aan, om te kunnen horen waar we stilstaan in de file. Of, als je per trein of bus reist, zet je de MP3-speler aan en sluit je je, met grote koptelefoon, af voor de buitenwereld. De wereld om ons heen is overal herrie. Toeterende auto’s, muziek – zelfs in de supermarkt –, pratende, schreeuwende mensen.

Voor veel mensen heeft stilte iets bedreigends, misschien wel het meest, omdat je in stilte dichter bij jezelf uitkomt.

Stilte kan ook verademend zijn. Even niet al die lawaaierige prikkels van buitenaf. Bewust naar binnen keren. Bewust zijn van de stilte om je heen én in jezelf.

Want als je je bewust bent van de stilte om je heen en in jezelf, kom je gemakkelijker tot rust, tot bezinning.

 Vanuit die rust en bezinning kom je ook gemakkelijker tot schrijven. Tot wezenlijk schrijven. Jouw gedachten en gevoelens verwoorden.

Zoals ik op mijn website www.splashingwordworks.nl heb omschreven:

‘De zin van het leven vinden door jouw gedachten en gevoelens te verwoorden en op te schrijven, verrijkt, verdiept en schept ruimte voor nieuwe zin(nen)’.

Doe jij mee?

Meld je dan aan bij mijn website. Dan krijg je elke week een memo als je weer een nieuwe blog kunt lezen. Dan krijg je, speciaal in deze maand, een gedichtenbundeltje toegestuurd. En bovendien kan jij je dan als eerste aanmelden voor de basiscursus vol-zin-schrijven, waarmee jij jouw leven daadwerkelijk kunt verrijken en verdiepen.

Goede voornemens

Standard

Gelukkig Nieuwjaar!

De oliebollen en appelflappen zijn weer op en tussen de knallende vuurwerkpijlen en champagnekurken door hebben we de goede voornemens voor dit nieuwe jaar aan elkaar bekend gemaakt. We gaan minder eten, minder drinken. We zijn al één dag gestopt met roken, of beginnen vandaag, de eerste ‘normale’ dag van dit jaar, met stoppen.

We zijn vol goede moed! Dit jaar gaat het écht lukken die goede voornemens waar te maken!

Gaat het dit jaar echt lukken met die goede voornemens?

Ergens in ons achterhoofd zeurt een klein duiveltje. Eén koekje, één wijntje, één sigaretje. Daarna…

Wat is dat toch dat we vol goede moed goede voornemens maken en dat we al heel snel ‘de fout ingaan’?

Er is een verklaring voor.

Willen afvallen, maar het niet volhouden. Stoppen met roken, maar het mislukt. Het zijn voorbeelden waarbij we ons bewust iets voornemen, waarna ons onderbewustzijn de boel saboteert.

Een vuistregel is dat als het bewuste en het onderbewuste in ons met elkaar strijden, het onderbewuste wint. Deze strijd tussen het bewuste en onderbewuste maakt een belangrijk deel uit van onze beslissingen en is één van de factoren die veel emoties opwekt. Het onderbewuste is zorgvuldig geprogrammeerd met overtuigingen, inprentingen en ervaringen en als we door een bewuste beslissing proberen het onderbewuste te veranderen, ontstaat er een probleem. Het lukt meestal niet, wat zorgt voor emoties, vaak ook frustraties. En dan grijp je naar dat koekje, die borrel of die sigaret.

Moeten we ons dan maar niets meer voornemen en het onderbewuste laten winnen?

Nee, dat hoeft niet. Zolang jij je maar bewust bent dat jouw onderbewustzijn een grote rol speelt bij goede voornemens, dat vanuit jouw onderbewustzijn emoties worden opgewekt, die op hun beurt weer zorgen voor reacties (het grijpen naar het koekje, de borrel of de sigaret), maak jij een kans van slagen.

Het is de kunst om het bewustzijn en het onderbewustzijn het met elkaar eens te laten worden.

En om dat te bereiken is het beste voornemen van dit nieuwe jaar je onderbewustzijn (beter) te leren kennen. Door je bewust ervan te zijn!

Ik geef je af en toe een aanzetje daartoe. Dus zorg dat je die tips niet mist; meld je aan op mijn website www.splashingwordworks.nl.

Dan heb je al direct een goede actie ondernomen. En dat hoef je je niet voor te nemen. Gewoon doen!

En dan krijg je elke week een memo dat er een nieuwe blog is. En bovendien, in deze januarimaand, een bundeltje gedichten cadeau.