De persoon achter de blogs

Standard

De afgelopen drie maanden heb je nu al blogs van mijn hand kunnen lezen. Over schrijven, over bewustzijn, over mooie woorden. Maar ken je me nu al een beetje? Weet je wie de persoon achter de blogs is?

Om de band wat te verstevigen, vind ik het tijd worden iets meer van mezelf bloot te geven, iets meer van mezelf te vertellen, zodat het lezen van de blogs wellicht leuker, persoonlijker wordt.

Ik ben een vrouw van vijftig jaar jong. Met de nadruk op jong!

Er zijn in mijn leven lange periodes geweest dat ik me ouder voelde dan de vijftig jaar die ik nu daadwerkelijk ben. Mijn leven was niet gemakkelijk tot voor kort. Na een moeizame jeugd, ben ik jarenlang van de ene in de volgende opname in een psychiatrische kliniek gehobbeld. Niet gek, maar ook niet goed. Het alledaagse leven kostte moeite. Ik was depressief, angstig.

Door de jaren heen werd het steeds beter. Ik heb aan mezelf geschaafd en keihard geploeterd om het leven beter te doen worden. En met succes!

Tegenwoordig zijn er nog wel dagen dat ik even opgenomen wordt, om bij te tanken, maar niet meer opname in, opname uit. Het alledaagse leven wordt steeds leuker, mooier.

Door mijn ervaringen binnen de psychiatrie ben ik de mens geworden die ik nu ben. Ondanks alles positief. Door alles wat ik meegemaakt heb bewust. Bewust van de dingen in het leven die er – voor mij – écht toe doen. Zoals schrijven. Zelfs dat is gestimuleerd door mijn opnames. Er was een tijd dat ik aan traumaverwerking deed en de afspraak met de psychiater was, dat ik de trauma’s beschreef, waarna we die stukken tekst verder uitdiepten. Dat was een gouden ingeving! Voor die tijd schreef ik al veel, maar in en na die tijd werd mijn schrijven wezenlijker. En door het op te schrijven, ging ik door een proces van afstand nemen, waardoor het verwerken gemakkelijker ging.

Ik heb veel handvatten verworven om de moeilijke momenten, die er nog steeds zijn, die e rwellicht ook zullen blijven, om te buigen naar minder moeilijk, leefbaarder. Het heeft me jaren en bloed, zweet en tranen gekost om zóver te komen, maar heb ik spijt? Nee, absoluut niet. Mijn leven had wellicht iets gemakkelijker mogen zijn, maar het heeft me ook gemaakt tot de vrouw die ik nu ben. Met een boel levenservaring. Met kracht. Met een ferme dosis bewustzijn.

En, met een schrijfvermogen, waar ik elke dag nog van geniet. En waar ik jou tegenwoordig in mee mag laten delen! Wie schrijft, die blijft!

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s