Emoties

Standard

Het is donderdagochtend. Dé donderdagochtend na de halve finale voetbal van gisteravond. Nederland heeft verloren.

Het was spannend. Het was wederom een latertje. Er was de kater, gisteravond en misschien ook nog vanochtend met het opstaan.

Toen ik vanochtend wakker werd, scheen de zon volop. Strakblauwe lucht. Mooi spiegelend water. In het universum is niets veranderd. De wetten van de natuur houden geen rekening met emoties.

En wát een emoties! Ik heb dit WK voor een groot deel gevolgd. Mooie wedstrijden gezien. Maar het állermooiste vind ik de shots na de wedstrijd. De emoties van vreugde en verdriet die hand in hand gaan, onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn. Waar de ene partij wint, verliest de andere. Emoties in allerlei gradaties. Huilende Brazilianen. Euforische Argentijnen.

Nog maar een paar dagen, dan is dit WK alweer verleden tijd. Het zal ons wellicht nog een tijdje heugen. We zullen het wellicht missen, gezellig met z’n allen voor de buis, kijkend naar spannende wedstrijden, kijkend naar emoties. Zelf emoties voelen.

Pak ‘m beet, over een maand zijn alle emoties rond dit WK weer weggeëbd. Worden we wellicht weer opgeslokt door andere nieuwsfeiten, andere emoties.

De zon schijnt vandaag. De vogels fluiten, net als anders. Wat mooi is dat! Wat een geruststellend gevoel dat de wereld gewoon hetzelfde blijft. Of we nou dolgelukkig of intens verdrietig zijn. Dat relativeert enorm.

We komen er wel overheen!

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s