Inzicht

Standard

Elke dag ontvang ik een spreuk in mijn mailbox via www.dagelijksegedachte.nl.

Van de week kwam deze spreuk voorbij; Twijfel is de wachtkamer van inzicht (Confucius).

Deze spreuk sprak me bijzonder aan. In mijn leven ben ik tot veel inzichten gekomen en voorafgaand aan dat moment van inzicht was er de twijfel. Het me niet zo gemakkelijk voelen. Heen en weer geslingerd worden tussen verschillende gedachten en gevoelens.

Zodra ik dat bemerk,  pak ik mijn schrijfbloc. Sluit ik me af voor de buitenwereld. En schrijf. Schrijven is op zulke momenten een prachtig middel om die heen en weer springende gedachten te ordenen. Je niets aantrekken van zinsopbouw of spelfouten, maar gewoon je pen op het papier het werk laten doen. De gedachtenstroom vloeiend aan het papier toevertrouwen.

Je komt altijd ergens bij uit. Wellicht al bij een stukje inzicht. Misschien ook bij gedachten die je van jezelf nog niet kende en die nog tijd en aandacht nodig hebben om te ‘rijpen’. Als het op papier staat, kan je er altijd naar terugkeren en er op een goed moment verder aan schaven. Totdat uiteindelijk inzicht volgt. Zoals de dikke Van Dale omschrijft; een mening, kijk op de zaak, besef, bewustzijn.

Mijn persoonlijke ervaring is dat zelfs hoe pijnlijk sommige inzichten ook waren, het feit dat ik tot dat inzicht kwam me verder hielp in het leven. Vanuit het besef en bewustzijn dat iets gewoon zo is, kan ik weer verder groeien. Dan helpt inzicht bij het verwerken van een stukje geschiedenis.

Om vervolgens rijker, wijzer en zelfbewuster verder te kunnen gaan.

Dat is toch prachtig!

Advertisements

Speciale momenten

Standard

Deze afgelopen week was voor ons, mijn vriend Erik en ik, de week van de speciale momenten. Het begon op zaterdag. Met wat hulp van de buurman haalde Erik zijn spullen op bij de instelling waar hij meer dan een jaar woonde. Langzamerhand had hij zich al van die hulpverleningsinstantie losgeweekt. Hij verbleef meer hier dan daar. Hij stopte op een gegeven moment met de dagbesteding en we begonnen, op onszelf, andere mensen te helpen, op vrijwillige basis.

Zaterdag dus kwamen zijn spullen. Terwijl buurman en Erik nog even wat troep naar de stort brachten, veranderde ik het interieur. Spullen van mijn lief verdienen een mooie plek. Het moest ingepast worden in mijn interieur. Niet meer alleen mijn woonplek, nee, van nu af aan onze woonplek. Toen Erik terugkwam van de stort en we lekker zaten uit te rusten, met een kopje koffie, was er het speciale moment. Hij kreeg zijn eigen sleutel van deze woonboot.

Misschien wel heel vanzelfsprekend voor een ander, niet iets om bij stil te staan. Voor ons was het speciaal. Voor mij was het zeker speciaal. Toen ik, alweer meer dan vier jaar geleden, deze woonboot kocht, was het met de intentie hier alleen oud te worden. Ik had er toen allang geen rekening meer mee gehouden dat ik nog een mooie relatie zou krijgen. De wonderen zijn de wereld nog niet uit!

We genieten! Ook al waren we in de alledaagse praktijk al veelal samen, nu is het toch nog een beetje anders. Echt samen!

Sinds gisteren, ook een speciaal moment, is ons gezinnetje compleet. Erik wilde er graag nog een katje bij. Tegen mij hoef je dat maar éénmaal te zeggen. Dus adopteerden we een kitten via het asiel. Net als onze andere dieren, twee honden en oude kater, met een ‘rugzakje’. Verwaarloosd of afgestaan, bij ons krijgen ze een nieuwe kans. Ons nieuwe kitten mist een oortje en is daarmee net iets anders dan andere katten.

Ze past bij ons; wij zijn ook een beetje anders. Maar momenteel volkomen gelukkig! Lang leve samen!