Het fijne van saai

Standard

Voordat Erik en ik elkaar leerden kennen, had vooral Erik een nogal turbulent leven. Een druk eigen bedrijf. Veel uitgaan. Ook wat minder fraaie uitspattingen.

Mijn leven, zeven jaar alleenwonend, met af en toe een korte, opgewonden relatie, was eigenlijk al best saai.

Als je van drukte en vertier houdt, is de plek waar we wonen oersaai te noemen. Middenin de natuur, weinig verkeer, in de winterperiode alleen de lokale bevolking die op de fiets voorbij tuft. Weinig spectaculair.

Ook de inhoud van mijn leven loopt nou niet bepaald over van heel opzienbarende dingen. Ik schep genoegen in en uit huishouden, klussen en schrijven. Ik leid een heel regelmatig, rustig leven.

Van de week blikten we samen terug op hoe we elkaar, twee jaar geleden, leerden kennen en hoe bijzonder het eigenlijk is dat Erik juist mij en mijn manier van leven zo is gaan waarderen. Hij gaf toe, dat hij in het begin natuurlijk best zijn twijfels had gehad of hij kon wennen aan die rustige en eenvoudige manier van leven. Maar ja, hij was voor mij gevallen. En dan heb je er veel voor over. Toch, als het niet in Erik zelf al een behoefte was geweest het levensroer drastisch om te gooien, was het waarschijnlijk niet gelukt. Dan had hij het misschien, omwille van mij, wel een tijdje volgehouden, maar dan had hij er zeker niet zo intens van kunnen genieten als dat we nu samen doen.

In een artikel ‘Het fijne van saai'(Flow) lees ik dat we in feite meedoen aan de huidige tijdsgeest. Er is meer behoefte aan verinnerlijking. Langzaam maar zeker komen mensen erachter dat je niet gelukkig wordt van alles. Mensen willen oprecht voelen, meer de diepte in. Het alles-willen-meemaken-gevoel is oppervlakkig. Je hebt nooit echt tijd genoeg om je ervaringen te verwerken.

Tegenwoordig is er steeds meer behoefte om thuis een veilige, geborgen plek te maken en te genieten van de eenvoudige, alledaagse dingen.

En volgens Lisette Thooft, auteur van het bovengenoemde artikel, blijkt juist een rustig leven tot ontroerende of verheffende ervaringen te leiden. Saai is dan helemaal niet saai, maar spannend.

Erik en ik zitten ‘s avonds voor de bench naar onze pleegpoes en haar kittens te kijken. Of we stoppen speciaal langs de kant van de weg om minutenlang een bruine kiekendief te observeren. Het zijn prachtige momenten waar we samen van genieten.

We hopen dat nog heel lang te mogen meemaken.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s