Leven in het moment

Standard

Af en toe lezen Erik en ik een stukje van mijn dagboeken van de afgelopen twee jaren (zolang wij elkaar kennen) terug. Dat is leuk. Mijn eigen ontwikkeling zien, de ontwikkeling in onze relatie. Terugkijken op gebeurtenissen van de afgelopen jaren, die we alweer bijna vergeten waren.

Ik werd getroffen door een stukje tekst uit 2013;

Wat me opvalt, op een prettige manier, is dat het verleden er niet meer zoveel toe doet. Ik kan – als ik me somber voel – dat afwentelen op het verleden, maar dat is gepasseerd. Daar kan ik niets meer aan veranderen. Als ik dat toch probeer, is dat vergeefse moeite en doet dat afbreuk aan het moment van nu. Het moment van nu heeft een krachtige, prachtige intensiteit. En laat ik daarvan genieten, want op het volgende moment is het eerste moment ook alweer verleden tijd. Het zou toch zonde zijn als ik op een gegeven moment op mijn leven terugkijk en constateer dat ik de mooie momenten gemist heb, omdat ik bezig was achterom te kijken of bezig was vooruit te plannen.

Het is mooi dat ik tot dat besef kwam.

Het is het basisprincipe van Mindfulness, leven in het moment. Toch had ik daar niet een cursus Mindfulness voor nodig. Okay, ik ging ooit eens naar één basisles, maar luisteren naar een rozijn, wat één van de opdrachten was, was niet bepaald mijn ding. Mijn psychiater (en ook vrienden) hebben vaak verzucht dat ik niet zo stil moest blijven staan bij het verleden. Toch ben ik van mening dat leven bij het moment, van het moment genieten, pas beklijft als je daar zelf innerlijk aan toe bent. Daar helpt geen cursus Mindfulness of goed advies van psychiater aan.

Zeker, ik heb jaren nodig gehad om mijn verleden op een beetje goede manier te verwerken. Het verleden drukte zijn stempel op het heden. Er was echt niets vrolijks aan. Als je dagelijks somber opstaat, of angstig, dan geeft het heden weinig voldoening. Dan kan je onmogelijk genieten van het moment.

In 2013 kwam dus al dat mooie besef dat het moment van nu een krachtige, prachtige intensiteit heeft. Het leven werd steeds leuker. Met een verleden wat langzamerhand verwaterde, met een relatie, met een ontwikkeling in mezelf, die zeker de moeite waard is.

En tegenwoordig is het zelfs zo dat ik nauwelijks meer terugblik op het verleden. Ik heb er geen last meer van. Mijn leven heeft zich gevuld met prachtige momenten, elke dag opnieuw. Daar hebben de omstandigheden slechts een klein aandeel in. Natuurlijk was het een enorme positieve impuls dat ik een relatie met Erik kreeg.

Het grootste deel heb ik aan mezelf te danken. Ondanks alles positief blijven. Doorzetten, op de zwarte momenten. Dankbaar zijn voor de aanvankelijk spaarzame mooie momenten. Die uitbouwen. Ik geloof er niet echt in dat je met een cursus kan leren leven in het moment. Ik geloof dat je het zelf moet ervaren. Gaandeweg, van moment tot moment. En je daarvan bewust zijn en erbij stilstaan.

Dan leef je écht! En is dat niet wat we allemaal willen?

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s