Er gaat niets boven Groningen

Standard

Het was, vorige maand, alweer tien jaar geleden, dat ik de bosrijke omgeving van Arnhem, verruilde voor de weidse kleigrond van de provincie Groningen.

Ik heb nog geen dag spijt!

Toen ik destijds regelmatig op bezoek ging bij goede vrienden, die dezelfde ’emigratie’ al hadden ondergaan, werd ik verliefd op het Groningse land. De omgeving van Arnhem is mooi, onbetwist. Maar na jarenlang heuvels en bossen, vond ik het oneindig ver kunnen kijken over stoer akkerland een prachtig fenomeen. Het gaf zo’n verruimend gevoel van vrijheid.

Mensen die ik vertelde dat ik naar de provincie Groningen zou gaan verhuizen, verklaarden me voor gek. Wat had ik daar te zoeken, in dat gebied, waar de wereld achter krantenpapier ophield te bestaan? Wat kon me nou in hemelsnaam bekoren aan dat kale land, waar het in de herfst en winter nog guurder en killer was dan in de rest van het land?

Ik denk dat veel mensen destijds hebben gedacht dat het een bevlieging van me was en dat ik, zeker na de eerste herfst en winter, weer snel op mijn schreden terug zou keren.

Niets is minder waar. Voor het eerst in mijn leven had ik de rust om het langer dan twee, drie jaar in een woning vol te houden. Voor het eerst had ik geen herfstdip meer, maar vond ik het juist adembenemend mooi om de regenbuien en stormen over het vlakke land aan te zien komen.

Ik voel me hier helemaal in mijn element! In alle jaargetijden. Met alle stemmingen.

Natuurlijk heeft mijn verhuizing van doorsnee tussenwoning naar bijzondere woonboot nog een extra boost gegeven. Wie woont er nou – relatief goedkoop – op één van de mooiste plekjes van de provincie, met vaak een prachtige zonsopkomst, of ruig opspattende golven rond de comfortabele, warme woonark?

Af en toe maak ik nog de reis naar Arnhem, om oude bekenden op te zoeken. Dat valt best mee, qua afstand en tijd. Wat ik alleen nooit begrepen heb, is dat het andersom een oneindige wereldreis lijkt. Er zijn in die tien jaar weinig vrienden uit Arnhem deze kant uitgekomen. Ze vinden het zo ver.

Maar ach, misschien is dat ook wel beter zo. Voordat al die mensen, net als ik, verliefd raken op dit mooie, rustige Groningen.

Ik ben hier, in ieder geval, thuisgekomen!

Advertisements

One thought on “Er gaat niets boven Groningen

  1. Annelies

    Wat een herkenning, ook toen wij in 1975 naar Groningerland verhuisde verklaarde ze ons voor gek wat ga je daar in hemelsnaam doen, ten eerste kregen we er een mooi huis met tuin wat in het westen niet mogelijk was, een leuke baan en ook de weg naar Groningen is vaak langer als andersom, maar ook hier bouw je een nieuw leven op met veel vrienden en veel natuur en schone lucht dus wat wil een mens nog meer.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s