Pauze

Standard

Ooit, in een ‘donkergrijs’ verleden, gaf mijn psychiater me de opdracht tussen twee opeenvolgende activiteiten een half uur pauze in te lassen. Grootgebracht met de zinsnede ‘Ledigheid is des duivels oorkussen’, was dat een hele moeilijke opdracht.

Zo moeilijk dat ik het nog tijdens het gesprek voor elkaar kreeg het half uur terug te brengen naar tien minuten. En dus, de dag erna, ging ik heel braaf tussen de activiteiten tien minuten zitten. Ik geloof dat ik nog liever de Mount Everest had beklommen. Tien minuten niets doen; niets voor mij! Opeens kreeg ik tijd bij mezelf stil te staan. Dat was waarschijnlijk precies de bedoeling geweest van mijn creatieve psychiater.

Inmiddels zijn we een heel aantal jaren verder. Hoe raar en moeilijk het pauze nemen in het begin ook was, toch heb ik me aangeleerd om regelmatig pauzes te nemen als ik aan het werk ben. Het is gewoon wel prettig even uit te rusten. Even stil te staan bij wat ik gedaan heb en te bezinnen op wat er verder te gebeuren staat. Of even aandacht voor mezelf te hebben.

Toch heb ik nog een volgende stap te leren. Zeker in deze tijd – dat ik dagen heb dat het lichamelijk allemaal nogal stroef verloopt – zou het prettig zijn als ik gewoon een héle pauzedag kon nemen.

Vaak genoeg spreek ik met Erik en mezelf af, dat ik een rustdag zal nemen. In de praktijk doe ik dan nog een heleboel dingen die niet bepaald vallen onder de categorie rust en die ook niet perse nodig zijn, op die dag. Even de was ophangen. Ach, dan ook even de strijk wegwerken. Van het één komt het ander. Voor ik het weet is de dag voorbij gevlogen met allerlei kleine klusjes. En was de rust ver te zoeken.

Ik ben niet de enige die daar moeite mee heeft! Het magazine Psychologie’ van deze maand, komt met de uitslagen van een stressenquête. Op de maanden juli en augustus na (die de meeste mensen als relaxed ervaren), ervaren veel mensen dagelijks stress. Mensen die als een dolle doordenderen, zonder pauzes te nemen, waardoor aan het eind van de dag het stressniveau zo hoog is, dat ze vervolgens niet goed de slaap kunnen vatten. Terwijl mensen die wat meer ontspannen zijn, juist veel beter slapen.

Annegreet van Bergen, die een boek over burn-out schreef, geeft een prachtige vergelijking; ‘Wie geen tijd vrijmaakt voor ontspanning, is net zo dom bezig als houthakkers die nooit stoppen om hun bijl te slijpen’.

Veel mensen zijn er meester in zichzelf rust te ontzeggen. Zomaar ontspannen lukt niet, als je nog allerlei klusjes wil doen, omdat je voorrang geeft aan je ‘to-do-list’.

Het antwoord, ook voor mijzelf, is een ‘not-to-do-list te maken. En me niet schuldig te voelen over een dag lummelen.

Dat lijkt nu nog net zo’n moeilijke opgave als destijds tien minuten zitten, tussen de activiteiten door.

Ik ga het proberen te zien als uitdaging. Want in hetzelfde artikel staat ook geschreven dat als je het gevoel weet vast te houden dat je voor een uitdaging staat, alles je beslist minder zwaar valt. En dát is weer goed voor de broodnodige ontspanning.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s