De zin van zelfreflectie

Standard

Een tijdje geleden geleden plaatste ik de blog ‘Moer en bout’.

Waarin ik symbolisch uitlegde dat het veranderen van ingesleten patronen in je leven weerstand kost. Kort na het plaatsen van die blog, kwam ik in het Psychologie-magazine een artikel tegen over de ‘Zelfconfrontatiemethode’.

‘Door eerlijk tegenover jezelf te zijn, zou je weleens meer balans kunnen creëren. ‘

Dat willen we allemaal wel!

In deze – door twee Nederlanders bedachte – methode wordt, door middel van (be)geleid zelfonderzoek, gezocht naar terugkerende patronen in je levensverhaal. Vaak blijken gebeurtenissen uit het verleden en heden, of dingen en mensen die je bezighouden, overeenkomsten te bevatten, als het gaat om – bij die situatie, dingen, mensen – passende gevoelens.

Door jezelf vragen te stellen als ‘Wanneer voelde ik me krachtig’ of ‘In welke periodes in mijn leven was er saamhorigheid’ of juist het tegenovergestelde ‘Wanneer was er sprake van machteloosheid’, kan je uiteindelijk uitkomen bij de twee drijfveren, motieven die de zelfconfrontatiemethode erkent.

De ene drijfveer/motief is het streven naar zelfbevestiging; laten zien dat je iets kunt, zelfvertrouwen hebben, je krachtig voelen, naast de ándere drijfveer, waarin je het verlangen hebt om verbonden te zijn met anderen.

Vaak kunnen deze tegenstrijdige gevoelens/drijfveren niet naast elkaar bestaan. Tenzij je eerlijk naar jezelf kijkt; de gevoelens onder ogen durft te zien, waardoor er meer ruimte in jezelf komt. Als allebei de gevoelens de ruimte krijgen, komt er uiteindelijk meer balans.

Het is niet zo gemakkelijk de confrontatie met jezelf aan te gaan.

Klinisch psycholoog Leon Seltzer formuleert in zijn blog Psychology Today; ‘De belangrijkste reden waarom we de confrontatie met anderen aangaan, is dat we te bang zijn om de confrontatie met onszelf aan te gaan. Maar de groei en verandering die we werkelijk nodig hebben, komt veeleer voor uit zelfconfrontatie’.

Ik vind het een wijze les. Het is niet zo, dat ik nu meteen een afspraak ga maken bij een coach, om geleid zelfonderzoek te doen. Maar ik neem me wel voor, de globale vragenlijst, die bij het artikel hoort, in te vullen. Om te kijken hoe het met mij gesteld is. Daarnaast heb ik, door de jaren heen, geleerd om regelmatig bij mezelf stil te staan. Als ik me niet zo goed voel, ruim ik tijd in om een, zoals ik dat noem, ‘gevoelsspreekuur’ te schrijven. Dat levert vaak inzichten op. En die inzichten helpen me verder in de groei, die bij leven hoort.

Advertisements

One thought on “De zin van zelfreflectie

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s