Melancholie en nostalgie

Standard

In mijn laatste blog (té lang geleden) schreef ik dat ik me melancholisch voelde. Een bitterzoet gevoel. Terugdenkend aan de voorbije jaren.

Feitelijk is melancholie een gemoedstoestand die neigt naar depressie en zich kenmerkt door een verdrietige kijk op het verleden of een onvervuld verlangen.

Wellicht waren mijn gevoelens dus meer een uitingsvorm van nostalgie. Want dat is een vorm van heimwee. Een verlangen naar de ‘goede oude tijd’.

Eigenlijk was ook dat niet aan de orde. Er waren wel de herinneringen aan de ‘goede oude tijd’, de beginjaren alleen op deze boot, maar het zou raar zijn als ik daar naar terug zou verlangen, op het moment dat we enthousiast gaan samenwonen.

Enige tijd geleden las ik een artikel in Flow over het nut van melancholie. Het wordt in dit artikel omschreven als een droevig, maar ook fijn gevoel. Een warme deken die een beetje prikt. Met weemoed terugdenken aan vroeger. Daar gaan melancholie en nostalgie hand in hand.

Volgens filosoof Coen Simon die een boek schreef over de diverse gevoelens van hoop, heimwee, melancholie, jaloezie, troost en geduld, overvalt melancholie je meestal op momenten dat je niets te doen hebt. Als je in een tussentijd zit.

In mijn/onze situatie klopt dat. De overgangsfase van alleen leven naar samenwonen met Erik, wat zich nog moet gaan vormgeven.

Op zo’n moment, dat je je melancholisch voelt, zweef je een beetje boven je leven. In feite bekijk je de wereld van een afstandje, waardoor je alles heel scherp ziet. Door met een afstandje naar de wereld te kijken, kom je een beetje los van het leven van alledag en dat voelt prettig. Dat is melancholie. Tegelijkertijd realiseer je je dat je het leven nooit helemaal kunt bevatten; dat is het droevige randje wat aan melancholie verbonden is.

Op het gebied van emoties heeft melancholie nog het meest weg van nostalgie, lees ik verderop in het artikel. Aha, dat heb ik dus niet zo slecht bedacht. Of meer ervaren. Het heeft dezelfde mengvorm van negatief en positief. Het verschil is dat nostalgische mensen het verleden terug willen halen.

En, zoals ik al constateerde, dat was zeker niet aan de orde bij mijn gevoelens van melancholie en nostalgie.

Nu schijnt een beetje melancholie op zijn tijd ook nog nuttig te zijn. Het is een moment van bezinning, van reflectie. En dat is in onze jachtige maatschappij een mooi iets. Melancholie kan je ook troost bieden op momenten dat je het niet ziet zitten. Even jezelf een beetje zielig voelen, om vervolgens weer opgeladen verder te gaan. Met frisse moed. Door je leven van een afstandje te bekijken, kom je ook gemakkelijker tot nieuwe ideeën en inzichten.

Voor mij werkt dat zeker zo. In periodes dat ik me niet zo goed voel, schrijf ik dagelijks een ‘gevoelsspreekuur’. Wat me de mogelijkheid verschaft met een afstandje naar mezelf te kijken. En dat levert vaak hele goede inzichten op. Lang niet altijd gemakkelijk, wel verhelderend.

Als laatste kan melancholie ervoor zorgen dat je je niet zo snel druk maakt om onbenullige dingen. Het zorgt ervoor dat je beter kunt relativeren. En dat je inziet wat belangrijk is en wat niet.

Ach, dat had ik natuurlijk allemaal niet bedacht toen ik me melancholisch voelde.

Maar het artikel leert me dat je af en toe melancholisch voelen, een mooi gevoel is, wat je moet koesteren. Omarm het als inspiratiebron voor nieuwe doelen.

En dát hebben we gedaan. Ons nieuwe doel is samenwonen. Dat is gewoon mooi! Een prachtig gevoel, met af en toe die herinneringen naar vroeger tijden. De warme deken van een mooie relatie, die heel af en toe prikt…

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s