Mijn best doen

Standard

Zoals ik gisteren al schreef, ben ik momenteel opgenomen. En omdat dat over het algemeen toch een wereld is, waar weinig over gesproken wordt, heb ik me voorgenomen daar iets meer over te schrijven.

Bovendien; ik ga mijn best doen om jullie voortaan elke dag op een blog te ‘trakteren’. In mijn alledaags leven wil ik me wat meer profileren als schrijfster. Dat vind ik niet alleen leuk om te doen, het doet me ook goed. Papier en pen zijn, naast Erik, mijn beste kameraadjes en ik neem mijn schrijfwerk zeer serieus. Alleen dreigt het nog wel eens onder te sneeuwen, bij andere dagelijkse beslommeringen.

Stilstaand bij mezelf – wat ik momenteel dagelijks doe in de vorm van het schrijven van een ‘gevoelsspreekuur’ – merk ik dat mijn hart sneller gaat kloppen, bij de gedachte van dagelijks een blog schrijven! Deze maand is de proeffase.

Ik schrijf momenteel veel. De pen, die ik vorige week kocht, is alweer zo goed als leeg. Ik doe, al schrijvend, hard mijn best. Probeer te doorgronden waarom ik opeens zo de kluts kwijt raakte.

Eén van de boosdoeners is zeker de hele belevenis in het droogdok geweest (zie blog; Naar de werf). Hoe boeiend en avontuurlijk het enerzijds was, anderzijds bleek het voor mij een weggerukt zijn uit mijn veilige omgeving. Ik kom tot de ontdekking dat niet alleen de boot zelf, met alle levende wezens, zorgt voor meer stabiliteit, maar ook de plek. De prachtige, rustige plek, zonder al teveel prikkels. Ik ben erg gevoelig voor teveel prikkels.

De afgelopen weken heb ik steeds meer geprobeerd de boel onder controle te houden, tot het – pats – als een zeepbel uit elkaar spatte. En alleen ‘ver uit deze wereld’ en angst overbleef. Erik heeft ervoor gezorgd dat ik zo snel mogelijk hier terecht kwam.

Langzaam gaat het weer wat beter. Dat is knokken. Maar, ik moet ook weer oppassen niet té hard mijn best te doen. Sommige dingen hebben gewoon tijd nodig. Ooit kreeg ik de opdracht van mijn psychiater iets minder hard mijn best te doen. Omdat het anders heel krampachtig wordt en ik mezelf daar alleen verder mee ondermijn.

Het is zoeken naar de juiste balans. Zoals met veel – zo niet alles – in het leven. Ook al is het naar om opgenomen te zijn, de speurtocht naar een nieuwe balans, zodat het straks weer beter met me gaat, vind ik interessant en boeiend.

Ik doe mijn best! En uiteindelijk komt – sneller toch dan ik had verwacht – de dag dat ik weer heerlijk thuis zit te schrijven. Op mijn boot, met mens en dier, op een prachtige, rustige plek!

Advertisements

One thought on “Mijn best doen

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s