De kunst van het loslaten

Standard

Erik krijgt een mooi gedicht toegestuurd, van een kameraad van hem. Het gaat over loslaten. Vijftien manieren om los te laten. Het gedicht is geschreven door Nelson Mandela. Als er iemand was, die heeft moeten leren loslaten, dan was hij het natuurlijk wel. Zoals in het gedicht staat: ‘Loslaten is niet anderen kritiseren of reguleren, maar te worden wat ik droom te zijn’. Dat is hem wel gelukt! Een inspirerend mens was hij, met uiteindelijk een prachtig idealistisch leven. Hij heeft het van ver moeten halen. Hij zal zeker zijn moeilijke periodes hebben gekend, waarin het nog niet zo gemakkelijk was om los te laten.

Erik krijgt het gedicht toegestuurd, als hart onder de riem, in een periode dat het moeilijk is met zijn zoon. Een jonge knul, op zoek naar zichzelf. Een puber, die zijn eigen weg wil gaan en die ons daarbij niet nodig heeft. Dat levert bij ons soms hele moeilijke gevoelens op. Verdriet, machteloosheid. Natuurlijk maken we ons zorgen of het uiteindelijk wel goed komt. Soms maakt Erik’s zoon keuzes, die niet goed zijn. Dan is Erik uitermate bezorgd. Dan zouden we van alles willen doen, om die keuzes te voorkomen.

Maar; ‘Loslaten is niet zorgen voor, maar geven om’.

De deur en ons hart staan altijd open! Maar soms moeten we Erik’s zoon écht loslaten. Hem de kans geven zélf te ontdekken wat goed en wat fout is. En, het hoeft ook niet op onze manier. Als hij maar gelukkig wordt. Dan zijn wij ook gelukkig.

Het verleden herhaalt zich. Zelf maakten we, toen we jong waren, ook keuzes, waar onze ouders niet achter stonden. Zelf hadden we ook periodes dat we vooral onze ouders niet nodig hadden. Erik en ik zeggen nu vaker tegen elkaar dat we begrijpen hoe onze ouders destijds daarop reageerden. Dat ze boos waren. Of verdrietig. We begrijpen hun zorgen van toen. Want loslaten is ook; ‘Niet anderen tegen zichzelf beschermen, maar de ander toestaan de werkelijkheid onder ogen te zien’.

Ooit komt er een dag dat Erik’s zoon weer terugkomt. Bij ons. Hoelang het ook duurt. En dan nóg veel later, als hij volwassen is en zelf kinderen heeft, komt er dat besef dat ouders niet vanuit boosheid reageerden op de keuzes die hij als puber maakte. Maar vanuit liefde. De onvoorwaardelijke liefde tussen ouder en kind.

Want, vóór alles geldt: ‘Om los te laten is liefde nodig’.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s