Op bezoek bij opa

Standard

Ze woont in Brabant, maar nu ze vakantie heeft, logeert ze drie weken bij haar vader, die hier in de provincie Groningen woont. Samen met zijn vriendin, die ook drie kinderen heeft.

Na wat heen en weer gebel met mamma in Brabant, wat de stiefdochter van Erik is, en overleg met pappa, is vandaag de dag dat kleindochter bij ons op bezoek komt. Ze is acht jaar. Een mooi meisje.

Als ze binnenkomt, krijgt ‘opa Erik’ een hele dikke knuffel en zoen, maar moet ik het nog even doen met een handje, wat ze me net zo lief niet gegeven had. Ook al heeft ze me al eerder gezien, bij haar thuis in Brabant, en kroop ze toen tegen me aan, alsof ze me al jaren kende, nu – in onze omgeving – is het toch een beetje eng en spannend.

Over opa Erik zegt ze dat hij haar echte opa is, terwijl ze in één adem ook noemt dat hij niet de echte vader van haar mamma is.

Ze gaan samen varen. Oude schoentjes aan, oud jasje aan, zwemvestje om. Ze zwaaien naar me, terwijl ze gezellig samen gaan vissen. Samen op avontuur.

Terwijl zij weggaan, zit ik daar zo eens over na te denken. Het moet toch knap verwarrend zijn; alle nieuwe familiebanden die zijn ontstaan. Waarschijnlijk realiseert ze zich dat niet eens. Ze is ermee groot geworden. Het is van deze tijd, al die samengestelde gezinnen. Maar er zal vast een tijd komen, ook bij deze lieve meid van acht jaar, dat het wel verwarrend is. Dat ze misschien keuzes gaat maken, voor ene opa wel, andere opa niet. Enzovoorts.

Vooralsnog heeft ze daar helemaal geen last van. Opa, deze opa, is de liefste opa van de hele wereld. Waar ze samen mee op avontuur gaat.

‘s Middags gaan de nette jas en de nette schoenen weer aan en gaan we naar de film. Een ideetje van mij, oma Mien. Heerlijk, met een zak M&M’s, kruipt kleindochter tegen opa’s schouder. Aan het eind van de film zit ze bij opa op schoot. Misschien was het toch wel een beetje spannend.

Het is zo leuk om ze samen te zien genieten. Ik ben nog een beetje de buitenstaander. De vriendin van opa, niet meer en niet minder.

Als we haar weer naar haar vader en zijn vriendin brengen, krijgt opa natuurlijk weer een heel uitgebreide knuffel en allerlei zoentjes. Ze staat op de trampoline. Heel lief legt ze haar armpjes om mijn nek. “Zoen”, vraag ik. Nee, nog niet.

Het is niet erg. Ik snap het ook wel. Zoveel mensen in haar leven die allemaal op de één of andere manier als familie gezien worden.

Misschien de volgende keer. Want, dát zeggen we aan het eind van deze hele gezellige dag; ze mag best wel vaker komen. En dan ook een nachtje blijven slapen. Misschien geef ik haar dan gewoon een zoentje, om te gaan slapen.

Advertisements

One thought on “Op bezoek bij opa

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s