De gezellige visite

Standard

Het is zaterdagochtend en ik zit heerlijk rustig op bed, een aantal blogs op voorraad te schrijven. Net ervoor heb ik aan Erik gevraagd mij vandaag ergens mee te helpen. Vanavond krijgen we kennissen op bezoek. We gaan straks nog even wat boodschapjes doen. En dáár ligt mijn hulpvraag; Of Erik mij wil helpen niet teveel aan te schaffen voor vanavond.

Ik word me er tegelijkertijd van bewust hoe raar het eigenlijk is. De neiging mijn hele huis brandschoon te hebben, geen stofje meer te vinden. De neiging allerlei extravagante hapjes in huis te halen.

Het zijn maar gewoon twee kennissen die op visite komen. Eén, twee uurtjes hooguit. Het is niet de koning. En zoals Erik toevoegt; “Het is niet voor de verkoop van onze boot”.

Wat is dat toch voor rare vrouwenkwaal, dat alles spic en span moet zijn, voor als er visite komt? Of – zoals momenteel bij een goede vriendin – geen rommeltje meer als er kijkers komen voor haar huis dat in de verkoop staat.

Als ik bij anderen op bezoek ga, let ik er niet eens op. Het gaat me niet om het huis, waarin ik op visite ga. Het gaat me om de mensen. Om de gezelligheid. En voor die gezelligheid maakt het niet uit of er nog stof ligt op een kastje.

Wat is dat voor rare norm? En wil ik daaraan meedoen? Wil ik slavin zijn van een norm, die eigenlijk nergens op slaat?

Het is bij mij al verbeterd. Vroeger, als ik bezoek kreeg, was ik al dagen van te voren bezig met poetsen. En als ik dan een beetje stof over het hoofd had gezien, voelde ik me diep schuldig. Ik ontleende mijn zekerheid aan de properheid van mijn huis. En eigenlijk vergat ik te genieten van de visite, omdat ik zo gefixeerd was dat alles – letterlijk en figuurlijk – vlekkeloos verliep.

Het heeft te maken met de mensen die vanavond komen, in combinatie met mijn gevoelens daarbij. Ik ken de mensen nog niet zo goed, ik voel me er nog onzeker bij. En dan doemt blijkbaar meteen die oude gewoonte op, van mijn zekerheid ontlenen aan de netheid van mijn huis en het hebben van heel veel hapjes.

Vanavond ga ik proberen te genieten van de gezelligheid. Van het contact tussen hen en ons. Met gewoon mezelf zijn. En niet een barbiepop in een toonzaal. Dat is nergens voor nodig. En het voegt niets toe.

Maar, ik ben vast niet de enige, bij wie dat zo ging of gaat. Wie herkent dit?

Advertisements

One thought on “De gezellige visite

  1. Annelies

    Die properheid hebben we allemaal van onze ouderwetse ouders mee gekregen bij hun moest ook alles steriel zijn ben er gelukkig vanaf gestapt bij mij is het toilet het belangrijkste en de rest ogen dicht men komt inderdaad voor de gezelligheid en niet voor het stofkijken hahaha

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s