Het afscheid

Standard

Het lijkt alsof we gewoon een kopje koffie gaan drinken. Bij het echtpaar, hier op het laantje, waar ik eerder een blog over schreef (Reservetijd).

Hij is ernstig ziek; heeft kanker. Daarnaast kreeg hij een aneurisma, een scheur in zijn aorta, die hij op miraculeuze wijze wist te overleven. Uiteindelijk werd hij daar zelfs nog aan geopereerd. Een operatie die de artsen in eerste instantie niet wilden doen. Waarom precies? Dat is niet duidelijk geworden. Misschien was het juist wel omdat hij al kanker had.

Na de operatie fleurde buurman weer helemaal op. Hij kreeg weer babbels. Ze maakten weer plannen. En natuurlijk was het grootste, belangrijkste plan de terugkeer naar Turkije, waar ze een appartement hebben gekocht en waar ze de laatste twee jaar meer verblijven, dan in Nederland.

We hadden de afgelopen maanden veel contact met ze. We dronken er regelmatig een kopje koffie. Erik maaide vaak het gras, want dat kon buurman niet meer.

En dan vandaag drinken we er weer een kopje koffie…

Morgen gaan ze terug naar Turkije.

Erik is al naar buiten, om nog even het gras te maaien, als ik afscheid van hen neem. Het lijkt zo gewoon; “Goede reis, succes, tot ziens”.

Als ik terug loop naar onze boot, voel ik me raar. Een beetje onbestemd, een beetje bedrukt.

Niemand die het kan voorspellen. Of de kanker, die hij al had en daarvoor in Turkije behandeld werd, verder uitgezaaid is. Niemand die het kan zeggen of het een tijdelijk afscheid is. Of dat het de laatste keer is dat we hem in levende lijve zien.

Als hij sterft, is het in ieder geval in zijn geliefde Turkije. Ver weg van alle Nederlandse familie, vrienden en kennissen. Zij willen het, op die manier.

Morgenochtend, om zes uur, rijden ze hier het laantje af, op weg naar het vliegveld. Zeker weten dat ik ze dan nog even een laatst knuffel geef; daar sta ik vroeg voor op!

Het blijft raar. Vast niet alleen voor ons, achterblijvers. Zeker ook voor hen. Ze nemen afscheid. Dat is heel anders dan gewoon een kopje koffie drinken.

Maar, ik hoop stilletjes dat er volgend jaar maart, als ze van plan zijn te ‘overzomeren’ in Nederland, nog vele gewone, gezellige kopjes koffie volgen.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s