Spinsels

Standard

Zoals jullie wellicht al weten, hebben wij een opvang voor katten.

Op dit moment lopen hier negen katten rond; vijf van onszelf, die veel buiten zijn en die binnen komen voor een hapje, of om eens lekker warm en ongestoord de oogjes dicht te doen. Daarnaast hebben we een logeerpoes; een hele mooie kat van één jaar oud, die als kitten bij ons terechtkwam en hier opgroeide, totdat ze geadopteerd werd. Ze is de zus van één van onze eigen katten. Naast al die volwassen katten, zijn er ook nog drie kittens. We hebben ze twee weken geleden opgehaald, na een tip van een vriendin.

Met al die katten heb ik een behoorlijke dagtaak aan het schoonhouden van kattenbakken, aandacht schenken aan de kittens, zorgen dat het allemaal harmonieus verloopt. Of, wat te denken van portier spelen! Omdat logeerpoes en kittens niet naar buiten mogen, staat ons kattenluik zo ingesteld, dat onze katten wél naar binnen kunnen, maar niet uit zichzelf naar buiten. En dus doe ik heel wat keren per dag de voordeur open, om onze eigen katten de vrijheid te geven.

Het komt niet zo vaak voor dat alle katten binnen zijn. Maar gisterochtend, toen ik wakker werd, was dat wel het geval. Negen katten die allemaal even thuis waren en tevreden lagen te slapen. O, wat voelde ik me rijk! O, wat was dat prachtig om te zien!

Soms vraag ik me weleens af wat er allemaal in die kattenkoppies omgaat. Bij onze eigen katten bijvoorbeeld, die telkens weer te maken krijgen met andere pleegkatten. Die dan wel even blazen of grommen, maar die dan toch redelijk snel de gasten accepteren en gewoon gezellig binnen komen.

Wat gaat er om in de koppies van de kittens? Die opeens in een huis terecht komen.

Misschien gaat er niet zoveel om in poezenkopjes. Misschien leven ze gewoon in het moment van nu. Met het instinct wat daarbij hoort. Soms slapen, soms spelen, soms eten en soms gewoon bij mens op schoot.

In dit mensenhoofd gaat een heleboel om, als het gaat om katten. Het rijke, dankbare gevoel als ik al die diertjes zo op hun gemak zie zijn. Ook de trots, dat het me telkens wéér lukt er van die mooie diertjes van te maken. Terwijl er ook iedere keer opnieuw bij mij de twijfel is; “zou het me lukken ze zindelijk te krijgen, zou het me lukken ze te laten wennen aan mensenhanden?”

Iedere kat die hier binnenkomt, gaat uiteindelijk gezond, zindelijk en gelukkig de deur uit. Dat komt niet alleen door een bakje voer en een schone kattenbak. Ik stop er liefde in.

Liefde voor het eigengezinde dier kat. Die als hij tevreden is spint. Iets wat voorbehouden is aan katachtigen en wat, volgens een Duitse zoöloog een manier van communicatie is, tussen kat en verzorger.

Als ik kat was zou ik de hele dag liggen spinnen. Omdat ik zó tevreden en gelukkig ben. Met al die lieve katten om me heen!

Mocht je geïnteresseerd zijn in regelmatig verhaaltjes over de katten die hier bij ons verblijven; ga dan naar de facebookpagina ‘De Poezenark’ en meld je aan als ‘vriend’.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s