Het gereedschap van een schrijfster

Standard

Als schrijfster – van dagboeken, gevoelsspreekuren, blogs en regelmatig stukjes tekst op Facebook – verslijt ik de nodige pennen. Want, de meeste stukken schrijf ik eerst uit op papier. Op de één of andere manier heb ik het nodig om mijn gedachten met de hand op te schrijven. Gewoon de vloeiende beweging van mijn pen op het papier is nodig om tot de juiste zinnen te komen. Op zichzelf is dat ook een beetje merkwaardig, want – hoeveel ik ook schrijf – ik heb vrijwel altijd direct de goede woorden en zinnen. Vrijwel nooit doorhalingen of spelfouten. En toch blijf ik die vloeiende beweging nodig hebben.

Ik schrijf altijd met dezelfde soort pennen: rollerballs. Regelmatig kopen we dan ook weer een voorraadje pennen in. Als ik op mijn best ben, schrijf ik per week één pen helemaal leeg.

Hoeveel liters inkt zou ik al in mijn leven verbruikt hebben? Of hoeveel kilometers papier zal ik al verslonden hebben?

Gisteren ging Erik met mijn laptop van een jaar oud, naar de computerzaak. Ik had regelmatig problemen met mijn laptop. En na verschillende keren opnieuw installeren en dan toch weer hetzelfde probleem, was vrijdag de maat vol. We bestelden een nieuwe laptop. De ‘oude’ van Erik – ook nog maar een jaar oud – verhuist naar mij en Erik houdt de nieuwe.

Erik leverde mijn ‘oude’ laptop in en kreeg daar toch nog een aanzienlijk bedrag voor terug. En dat terwijl de man van de computerzaak tot de bijzondere onttdekking kwam dat er op de ‘oude’ laptop een nieuw toetsenbord moet. Het ‘oude’ toetsenbord – dus een jaar oud – is compleet versleten!

Het is dus niet alleen zo dat ik pennen en papier verslind, ook toetsenborden moeten eraan geloven!

We hebben nu besloten elk jaar een nieuwe laptop te kopen en dan de ‘oude’ van mij in te ruilen. Want, net als dat een timmerman een goede hamer nodig heeft, heeft een schrijfster ook goed gereedschap nodig.

We vonden het wel grappig. Ik stuurde er zelfs een berichtje over naar een paar vriendinnen. De één had nog nooit gehoord van een versleten toetsenbord, de andere vriendin schreef; ‘Zo verslijt je in ieder geval niet je vingers’.

Dat valt nog te bezien. Ik heb in het verleden al eens peesontstekingen aan de vingers van mijn rechterhand gehad. Dat was omdat ik zoveel schreef.

En toch..ik blijf schrijven! Omdat ik er zoveel plezier aan beleef. En natuurlijk ook omdat ik het zo leuk vind jullie elke dag te ‘trakteren’ op een stukje tekst.

Wie schrijft, die blijft. Maar dat geldt niet voor een laptop!

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s