De weemoed verder uitgediept

Standard

Gisteren in mijn blog over het katertje wat morgen ons huis verlaat (Kattenkrabbels), sprak ik over weemoed. De ‘Van Dale’ omschrijft weemoed als een zacht-treurige stemming. Ik vind weemoed zo’n prachtig woord. Zo’n woord wat niet vaak meer gebruikt wordt. Maar wat een intrigerend begrip is.

Ik typ het woord in op ‘Google’. En zie daar; allerlei uitleg over dat prachtige woord en begrip. Blijkbaar is het een begrip wat een geliefd item is, in de literatuur.

Zo schrijft Gerard Koek (filosoof) over weemoed dat de eerdergenoemde zacht-treurige stemming een bepaalde diepte heeft. Zoals schrijver Frans Frijns omschrijft;

‘De weemoed opereert vanuit het besef dat alles verloren is en er dus niets meer te verliezen valt. Daarmee schept ze openheid voor het onverwachte. Zo verbindt ze het verleden met de toekomst, het bekende met het onbekende.’

In mijn geval, met de katten, klopt dat precies. Juist met het verlaten van dit huis, door het katertje, komt er ook weer ruimte – letterlijk en figuurlijk – voor een nieuwe kat. Nog onbekend. Maar als iets om naar uit te kijken. De cyclus van steeds een nieuw begin en daar direct aan verbonden een afscheid. Met weemoed.

Is het daarom dat het zoveel voldoening geeft?

Dat we het allebei ervaren als een prachtige rijkdom?

Laatst las ik een column van Susan Smit (schrijfster). Zij beschrijft weemoed als;

‘Met spijt denken aan de dingen die voorbij zijn gegaan en de mensen die uit je leven zijn verdwenen.’

Ik voeg toe; de katten die uit ons leven zijn verdwenen.

Susan Smit schrijft ook; ‘Weemoed is droefheid, vermengd met dankbaarheid dat je zoveel hebt om weemoedig over te zijn.’

Waarachtig, ook dat klopt! Naast de eerdergenoemde voldoening en rijkdom die wij voelen bij het opvangen en verzorgen van katten, is er ook de component dankbaarheid. Dat wij dit ‘werk’ mogen doen. Dat we in de gelegenheid zijn het te kunnen doen. Ondanks alle energie die ik er in stop, kost het toch geen moeite. Omdat ik er zoveel voor terug krijg.

Sta ik gisteravond de katten blikvoer te geven. Zijn ze bijna allemaal binnen. Acht katten, groot en klein, die harmonieus staan te smullen en smakken.

‘Wie weemoedig is, ervaart de zin van het leven; de waarde en de kwetsbaarheid ervan’.

Acht smikkelende katten vertellen dát verhaal. Zonder woorden. Sprakeloos mooi!

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s