Een beetje anders

Standard

Op ons doorgaans zo rustige laantje, is iets gaande. Normaal gesproken kan iedereen – bewoners van vijf huizen en drie boten – wel met elkaar overweg. Niet iedereen ligt elkaar even goed, maar ach, dat hoeft ook niet. Plotsklaps is er onrust ontstaan!

De afgelopen week kwam er zelfs politie, hier op het laantje. Dat is toch wel héél bijzonder. Het verhaal deed de ronde dat twee bewoners met elkaar op de vuist waren gegaan. Bewoner, die een klap gekregen had, kwam bij ons zijn verhaal doen. Natuurlijk keerden we ons, als eerste logische reactie, tegen diegene die die klap uitgedeeld zou hebben. Belachelijk, vonden we het. Absurd. Zoiets dóe je toch niet! En al zeker niet bij een man die al bijna zeventig is. We waren er in eerste instantie best van onder de indruk. Juist, omdat het hier doorgaans zo rustig en relaxed is.

Toen we van de ergste schrik bekomen waren, gingen we er toch een beetje anders naar kijken. We waren er niet bij geweest, bij het incident. En we hadden maar één kant van het verhaal gehoord.

Erik stapte naar de vermoedelijke daders. Dronk daar koffie en hoorde – vanzelfsprekend – een heel ander verhaal. Een verhaal wat logisch klonk. Logischer misschien wel dan het eerste verhaal. Ook hierbij realiseerden we ons dat we er niet bij waren. We nemen dan ook geen vast standpunt in. Maar, we vormen ook geen pact tegen mogelijke daders.

Tijdens het verhaal bij de mogelijke dader, hoort Erik ook verhalen, door een andere bewoonster hier, over ons. We worden nogal zwart afgeschilderd. Met invullingen, vooroordelen die eigenlijk te belachelijk zijn om überhaupt serieus te nemen, maar de roddel wordt wél over het laantje verspreid. En daar is Erik niet zo van gediend. Over zíjn meisje wordt niet negatief gesproken! Erik stapt op de roddelaarster af en vertelt haar in duidelijke termen dat hij daar niet van gediend is. Duidelijk verhaal.

Alsof het allemaal nog niet genoeg onrust is, worden we een paar dagen later opgeschrikt door olie op ons prachtige rivierwater. Afkomstig van een boot, hier aan de kademuur, die – voor de derde keer – gezonken is. Typisch gevalletje verwaarlozing. Eigenaar van de boot zit liever in de kroeg, dan dat hij zijn (eens zo prachtige) houten boot repareert. En dus is de boot wederom gezonken. En lekt er brandstof op onze prachtige rivier.

Als Erik het, via mij, hoort, springt hij direct in de bres. En belt met allerlei instanties.

En zo zijn we opeens druk met allerlei buurtperikelen.

Ik vind het mooi dat Erik zich zo open en actief opstelt. Dat hij niet klakkeloos met de mensen en gebeurtenissen meeloopt, maar dat hij kritisch is. En iedereen de mond gunt. Hij is een non-conformist, een dwarsdenker. Dáárover heb ik een artikel bewaard. De inleiding zegt al genoeg; ‘Erbij horen’ is een oerbehoefte. En dus passen de meeste mensen zich geruisloos aan. Maar een groep heeft net zo goed non-conformisten nodig, al was het alleen maar om in te gaan tegen dingen die niet deugen’.

In een volgende blog zal ik nader ingaan op het artikel zelf.

Het is duidelijk dat er hier, op ons doorgaans zo rustige laantje, momenteel dingen zijn die niet deugen. Wij accepteren dat niet klakkeloos. Wij komen in actie. En ook al vinden we dat heel vanzelfsprekend om te doen, het gaat ons niet gemakkelijk af. We hebben er zelfs wel last van. Maar als dát zo is, trekken we de gordijnen dicht en zetten we de telefoon op stil. En genieten we van ons eigen wereldje. Waar rust en harmonie heerst.

Dat pakt niemand ons af!

Advertisements

One thought on “Een beetje anders

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s